Sevgi nəğməsi

Sənin çətirini alan küləyin               

öpüşü qonacaq yanaqlarına,

enəcək, enəcək bir az aşağı -

o solan, göyərən dodaqlarına.

Bu yerin, bu göyün heç bilmədiyi,

ayın duymadığı, eşitmədiyi,

bir sevgi nəğməsi oxuyacağam

qara buludların qulaqlarına.

Daha bu əllərim çətirdi sənə,

o mil-mil barmağım pərdələnibdi,             

mənim baxışlarım şimşəkdən iti,

bulud pərən-pərən səpələnibdi.                    

Çırpdım küləkləri boz qayalara,

söndür, söndür məni, alışacağam,

mənim coşan sinəm yelkən kimidi,                       

dəniz dodağından yapışacağam.